مواد لازم برای کیک یزدی

تخم مرغ           9 عدد

شکر                از 700گرم تا 900 بستگی به خودتون داره چقدر شیرین دوست دارید

آرد قنادی          1 کیلو گرم

روغن مایه         700گرم

ماست             500گرم

بیکینگ پودر        دو سوم یک قاشق غذا خوری برای هر کدام

وانیل .اسانس    به مقدار لازم

 

 

طرز تهیه

شکر وتخم مرغ داخل کاسه ریخته  هم میزنیم تا سفید شود روغن مایه+ماست+بیکینگ پودر+ وانیل+اسانس را اضافه میکنیم آرد قنادی را نیز اضافه کرده مخلوط میکنیم . قالبها را کاغذ می اندازیم خمیر را با قیف داخل قالب می ریزیم وروی آن را به سلیقه خود تزئین میکنیم وبادرجه 250داخل فر میگذاریم 15 تا20دقیقه حدودا زمان میبرد تا کیک ما آماده شود

حتما یک بار امتحان کنید.

موفق لاشی فالود........................

همه جای ایران را نمی دانم ، اما در شهر یزد اگر گمان کنیم که از ابتدا شیرینی های مشهور کنونی تهیه می شده اند ، و آنهم با شکر ؛ به اصطلا : زهی تصور باطل زهی خیال محال !.

یزد منطقه ای شکر خیز نبوده است و شکر وارداتی به آن نیز کمیاب و حکم دارو یا تجمٌل را داشته است . می بینید حافظ شیرازی که احتمالا" بیش از شش ماه ساکن یزد بوده است از مطلوبیت قند و و ارزش آن در زمان خود چنان شعر می گوید ( زین قند پارسی که به بنگاله می رود ) که ما امروز از باقلوا در توصیف این یا ستایش آن می گوئیم .

پس اصل شیرینی در یزد از چه بوده است ؟ به نظر بنده از شیره ( شهد )انگور ، شیره خرما ، خرما ی تر و توت خشک .

اما برخی از چیزهائی که ما امروز مصرف می کنیم ممکن است وجود داشته و مصرف می شده اند بدون این که شیرین شده باشند :

-         کماج

-         سوروکک ( سورک )

حال ببینیم غیر از شیرین پلو که نسبتا" جدید و مربوط به قرون اخیر می نماید ، چه خوراکی هائی را شیرین می کرده اند که می توانسته اند به اصطلاح پژوهشگران بازرگانی و متخصصین الگوی مصرف (1) جانشین شیرینی شوند :

-         نان قندی ( یا غالبا" نان شیری و قندی )

-         ماقوت یا به اصطلاح عوام ماقوتک .

-         فالوده یزدی ( که در جهان بی نظیر می نماید) .

-         حلوابرنج ( شله زرد )

همین فالوده یزدی را جای شما خالی در زمان کودکی و نوجوانی ( که بهترینش را آقا محمد حلوائی در غرب میدان خان می ساخت ) با شیره خرما هم خورده ام و جای شما خالی بود که چقدر خوشمزه بود . منتهی ابزار ساخت آن روز و روزگار مثل حالا پیشرفته نبود که شهد خرما یا شهد انگور را کاملا" تصفیه شده ارائه دهند .

شیرینی های خانگی هم بود که جوانان ما شاید حتی نامشان را هم نشنیده باشند ؛ مثل :

-         حلوا توتک

-         حلوا ترک

-         ترحلوا

-         حلوا آردک ( آرتک )

و اینها همه چون کلمه عربی « حلوا » در آنها بکار رفته با اصالتی غیر ایرانی مشتبه می شود حال آنکه این نیز از هنرهای نویسندگان عربزده ما است که با عربی نویسی خود هویت ایرانی را اگرنگوئیم به باد داده اند لااقل دست کم گرفته اند .

ظاهرا" صرفنظر از نان قندی ، شیرینی های سه – چهار قرن قبل ، و چه بسا قبل از آن ، در مغازه های حلوائی ارائه شده علاوه بر فالوده ، ماقوت ، و انواع شربت ها که بحثی جداگانه دارند ، عبارت بوده اند از :

-         حلوا ارده

-         حلوا تق تقک

که بین 1330 و 1340 بهترین حلوا ارده از مغازه آقامحمد حلوائی و آب حیات ؟ تهیه می شد و بهترین حلوا تق تقک را هم مرحوم شکرانه در مغازه ای درخیابان قیام بین بازارهای مسگری و زیر منار تهیه می دید که هردو به شهرهای دیگر استان و سایر استانها هم صادر می شدند . حلوائی ها ( که قبل از رونق شیرینی فروشی های کنونی یزد ظاهرا" از اواخر دوره حکومت قاجاریان ، به اصطلاح کیا بیائی داشته اند ) به شهادت تاریخ مفیدی حتی در زمان فتحعلیشاه قاجار هم محل ارائه هرآن چیزی که با شهد خرما و شهد انگور ساخته می شده است می بوده اند (2) .

یکی از مشخصات شیرینی های یزدی تناسب آنان با شرایط جغرافیائی ( به خصوص در امر تولید مواد اولیه ) و شرایط اقلیمی ( به خصوص از نظر الگوی مصرف انسان یزدی که بدنش بیشتر آب می طلبیده است ، و... ) بوده است .

مهم ترین شیرینی های خشک یزد عبارت بوده اند از :

-         جوز و قند ؛ و به گمان ما قبل از آن :

-         توت و گردو ( به هم کوبیده )

بااینهمه اگر بخواهیم متاطق اطراف شهر یزد را هم در نظر بگیریم هریک از این شیرینی ها در تولید و بنابر این در مصرف ( خود مصرفی ) خاص یکی از مناطق آن مینمایند یا لااقل در آن مناطق بیشتر متداول بوده اند :

-         حلوا ارده در شمال غرب

-         حلوا توتک و توت و گردو در دامنه های شیرکوه ، درجنوب شهر یزد

-         چیمال در شرق یزد

و همین چیمال است که بعدا" جای خود بر سر سفره عقد و لزوم چشیدن توسط عروس و داماد را به مخلوط روغن حیوانی و عسل داده است . خدا قوٌت شاه داماد !

البته در مراسم فوت هم شیرینی هائی بوده اند که از آنجمله است خیرکردن شیر برنج در مرگ کودکان .

مواد لازم برای شربت :

شکر:2پیمانه (440گرم 
آب: 1پیمانه (250میلی لیتر 
گلاب: 2قاشق سوپخوری 

مواد لازم برای فالوده :

تخم شربتی: 1قاشق سوپخوری 
آب گرم :یک چهارم پیمانه (60میلی لیتر 
نشاسته گل: 1پیمانه (200گرم 
آب سرد :4پیمانه (1لیتر) 
گلاب: 1قاشق سوپخوری 

طرز تهیه :

ابتدا شربت فالوده را حاضرکنید .
شکر را با یک پیمانه آب روی حرارت بگذارید و خوب هم بزنید .تا شکرحل شود اجازه دهید شربت با حرارت ملایم بجوشد تا شهد آماده شود. 
درآخرگلاب را بریزید و شربت را از روی حرارت بردارید. 
درظرف دیگرتخم شربتی را با آب گرم خیس کنیدوکنار بگذارید تا دانه های آن بازشود. 
درکاسه ای نشاسته گل ،آب سرد و یک قاشق گلاب را خوب مخلوط کنید تا صاف و یکدست شود بعد ازیک صافی رد کنید تا گلوله نداشته باشد .
مایه را دخل قابلمه ای بریزید و ری حرارت ملایم بگذارید .مواد را مرتب هم بزنید تا ته نگیردو غلیظ شود در حدود 15دقیقه زمان می برد تا مایه ازفرنی سفت تر شود بعد نشاسته آماده شده را داخل یک سینی به اندازه 30در40سانتیمتر بریزید.سینی را خوب تکان دهید تا درهمه جای سینی یکسان پخش شود. سینی را 5ساعت دریخچال بگذارید. پس ازاینکه سینی را ازیخچال درآوردید ،به وسیله چاقو به شکل مربع های کوچک برش دهید .
شربت آماده و تخم شربتی خیس خورده را با آب سرد و تکه های یخ مخلوط کنید و سپس فالوده آماده را آرام در ظرف شربت خنک بریزید. حتماً موقع ریختن فالوده باید شربت در حد تگری خنک باشد.